Rezygnację odrzucono.
W latach 1952–1955 pełniła funkcję radnej w Miejskiej Radzie Narodowej w Chełmie. Działała w Związku Zawodowym Pracowników Służby Zdrowia oraz była jedną z założycielek Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia w Chełmie i Związku Okręgu w Lublinie. Była jedną z inicjatorek powstania Wojewódzkiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego w Chełmie.
W 1957 r. uczestniczyła w I Zjeździe Polskiego Towarzystwa Pielęgniarskiego, gdzie została członkiem Zarządu Głównego.
1 czerwca 1959 r. w związku z decyzją Ministra Zdrowia została przeniesiona do Bydgoszczy, aby tam pełnić funkcję wizytatora średnich szkół medycznych w Wydziale Zdrowia Prezydium Wojewódzkiego Rady Narodowej.
1 listopada 1959 r. wyjechała do Torunia, gdzie była dyrektorką Państwowego Liceum Pielęgniarstwa. 31 sierpnia 1961 r. w wyniku złożonej rezygnacji przestała pełnić obowiązki dyrektorki. Pracowała tam nadal na stanowisku kierownika nauczania praktycznego zawodu.
Ze względu na pogarszający się stan zdrowia w 1970 r. przeszła na emeryturę. Następnie wyjechała do Belgii, gdzie przebywał jej najmłodszy syn Jan i tam zmarła. „Nie mogła już wrócić do kraju, a nie chciała leżeć w obcej ziemi” – powiedział po jej śmierci syn.