Był jednym z 69 laburzystowskich deputowanych, którzy w 1971 r. zagłosowali za przystąpieniem Wielkiej Brytanii do EWG. Kiedy Partia Pracy znalazła się w opozycji Dell pełnił funkcję przewodniczącego komisji wydatków publicznych. Po powrocie laburzystów do władzy w 1974 r. został Paymaster-General w rządzie Wilsona, a kiedy premierem został Callaghan w 1976 r. został członkiem gabinetu jako minister handlu. Zrezygnował z tego stanowiska w 1978 r.
W Izbie Gmin zasiadał do 1979 r. Po rozłamie w Partii Pracy w 1981 r. przeszedł do Partii Socjaldemokratycznej, a po jej fuzji z Partią Liberalną w 1988 r. został członkiem Liberalnych Demokratów. Dell uczestniczył jako reprezentant socjaldemokratów w negocjacjach dotyczących połączenia obu partii.
Jako były deputowany prowadził karierę w biznesie. Był przewodniczącym Guinness Peat, założycielem Channel 4 w 1982 r., oraz dyrektorem Shell Trading. W latach 1991–1992 był przewodniczącym Londyńskiej Izby Handlu i Przemysłu. W 1996 r. napisał książkę The Chancellors: A History Of Chancellors Of The Exchequer 1945–90. Po jego śmierci w 2000 r.