Uzbrojony był w 5 dział przeciwpancernych (50 mm), 14 moździerzy 81 mm i 54 moździerzy 50 mm, 8 ciężkich i 60 lekkich karabinów maszynowych MG-42, niemieckie karabiny i pistolety maszynowe.
W Mochowie, niedaleko poligonu Milau, utworzono pułk rezerwy szkoleniowej Kozaków pod dowództwem pułkownika von Bosse. Pułk nie miał stałego składu i liczył w różnym czasie od 10 do 15 tysięcy Kozaków, którzy stale przybywali z frontu wschodniego i terenów okupowanych i po odpowiednim przeszkoleniu byli rozdzielani pomiędzy pułki dywizji. Przy pułku rezerwy szkoleniowej funkcjonowała szkoła podoficerska, kształcąca kadrę jednostek bojowych. Organizowano tu także Szkołę Młodych Kozaków – rodzaj korpusu kadetów, w którym przeszkolono kilkuset nastolatków, którzy stracili rodziców.
We wrześniu 1943 rozkazem szefa Sztabu Generalnego gen. Kurta Zeitzlera dywizja została skierowana do okupowanej Jugosławii w celu walki z oddziałami partyzanckimi Josipa Broz Tity, wspieranymi przez Brytyjczyków i Amerykanów. Wywołało to niezadowolenie Kozaków, którzy chcieli walczyć o swoje sprawy na własnej ziemi. Ponieważ wyjazd stał się sprawą drażliwą płk von Pannwitz w przemówieniu do Kozaków, wyjaśnił im, że konieczny jest ich udział w powstrzymaniu rodzącego się bolszewizmu w Jugosławii.