Sobieskiego 112 w Warszawie; 1975 – współtwórca pierwszego w Polsce (i w Europie Środkowo-Wschodniej) psychoterapeutycznego oddziału odwykowego dla osób uzależnionych od alkoholu w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie; 1980–2014 – kierownik/ordynator początkowo oddziału odwykowego, a następnie Ośrodka Terapii Uzależnień w Instytucie Psychiatrii i Neurologii w Warszawie; 1980 – współorganizator pierwszej w Warszawie i czwartej w Polsce grupy Anonimowych Alkoholików „Odrodzenie”, udostępnił pomieszczenia oddziału na spotkania jej uczestników (pierwsze spotkanie odbyło się dn. 27 maja 1980 roku); 1984–1998 (tj. do czasu likwidacji) – kierownik Podzespołu ds. Lecznictwa Odwykowego przy Krajowym Nadzorze Specjalistycznym w dziedzinie psychiatrii; inicjowanie i wprowadzanie nowoczesnych rozwiązań w zakresie organizacji lecznictwa odwykowego oraz pomoc w tworzeniu i wdrażaniu nowoczesnych programów terapii uzależnienia od alkoholu w wielu poradniach, oddziałach i ośrodkach na terenie Polski; 1986 – po odbyciu szkoleń w ośrodkach leczenia uzależnień, głównie w Stanach Zjednoczonych, wprowadził do lecznictwa odwykowego nowe podejście do leczenia (m.in.