SAKO (System Automatycznego KOdowania) – język algorytmiczny polskich komputerów: XYZ, ZAM-2, ZAM-21 i ZAM-41 nastawiony na otrzymywanie efektywnego kodu. Początkowo wspomagał tylko obliczenia stałoprzecinkowe. W wersji dla ZAM-21 i ZAM-41 dodano możliwość obliczeń zmiennoprzecinkowych.
Ogólne cechy języka SAKO:
komendy podobne do zdań używanych w języku naturalnym skracał czas nauki zasad programowania łatwy w użyciu, skracał czas kodowania przejrzysty kod programów, małe prawdopodobieństwo popełnienia błędu
Miał statyczny przydział adresów. Można w nim było wstawiać kod w makroasemblerze SAS.
Kompilacja przebiegała w dwóch etapach: Z SAKO na uproszczony makroasembler SAS (SAS-W). Z SAS na język maszynowy.
Najbardziej charakterystyczną cechą SAKO są polskie komendy np. „CZYTAJ”, „SKOCZ DO”.
Przeznaczony przede wszystkim do programowania obliczeń numerycznych.