Zmarł pod Tarnowem, gdzie schronił się podczas najazdu szwedzkiego.
Twórczość Twórczość Liliusa utrzymana w stylu prima pratica miała najprawdopodobniej przeznaczenie czysto lokalne, dominują tu bowiem układy na zespół głosów męskich, a więc służące kapeli rorantystów. Są to najczęściej kompozycje oparte na tradycyjnym równonutowym cantus firmus, albo bardzo proste, utrzymane w technice nota contra notam, albo wprowadzające kontrapunkt ozdobny; rzadziej pojawiają się ustępy imitacyjne. Lilius jest też autorem wydanych 4-głosowych pieśni religijnych z polskim tekstem, w których melodia umieszczona jest w głosie najwyższym jako „głos dla pospólstwa”.
Komponował msze, motety, psalmy, litanie, magnificaty, arie i pieśni. Z 75 znanych dziś jego kompozycji zachowała się jedynie niewielka część.
Zachowane dzieła (na podstawie materiałów źródłowych)
Missa brevissima Missa Tempore paschali Confitebor tibi Domine Domine Rex Deus Haec dies quam fecit Dominus Iubilate Deo omnis terra oraz 4 pieśni wydane przez B. Dereya w książeczce Nabożne pieśni (Kraków.