W ciągu życia podróżował po Europie (m.in. zawędrował do Niemiec i Włoch), próbując nawiązać kontakt z ludźmi podającymi się za posiadaczy kamienia filozoficznego i . W trakcie podróży wykładał chemię m.in. na Uniwersytecie Padewskim, zyskał nominację od księcia Christiana Albrechta na stanowisko profesora Uniwersytetu w Kilonii, jednak nie podjął tam profesury, wybierając Uniwersytet Augsburdzki. Od 1672 roku był członkiem honorowym Collegium Medicum Uniwersytetu w Augsburgu. Barner pracował jako lekarz miejski, za zasługi w tej dziedzinie zyskał tytuł Medicus Regius od królów polskich Michała Korbuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego.
Barner był blisko związany z wieloma uczonymi tych czasów, wymieniał korespondencję m.in. z Marcello Malpighim, czy Janem Heweliuszem.
Zmarł w 1683 roku w Elblągu. Niektóre źródła podawały inne jego daty śmierci: 1684, 1686 bądź 1709, Chemisch-pharmazeutisches Bio- und Bibliographikon, Mittenwald, które zostały negatywnie ocenione przez Rafała Prinke w jego artykule nt. polskiego tłumaczenia Chymia philosophica Barnera.thumb|strona tytułowa przedruku Chymia philosophica Barnera