Samoobrona Rzeczpospolitej PolskiejNazwa zgodna z wpisem do ewidencji partii politycznych. – polska partia polityczna, odwołująca się w różnych okresach swojej działalności głównie do idei socjalistyczno-agrarnychNikolaus Werz: Populismus: Populisten in Übersee und Europa. Analysen. Vol. 79 (1 ed.). VS Verlag für Sozialwissenschaften Wiesbaden, . Die Samoobrona verfügt nach den letzten Parlamentswahlen über 53 Sejmabgeordnete und zwei Senatoren. 13 Ihr Führer, der 47-jährige Landwirt Andrzej Lepper, lehnt die Globalisierung ab, kritisiert die freie Marktwirtschaft und schlägt protektionistische, sozialistische und nationalistische Töne an. Zu verzeichnen sind auch manche prorussische Tendenzen sowie eine spürbare Nostalgie für die Volksrepublik Polen. Lepper ist ein Gegner der NATO- und EU-Mitgliedschaft Polens. .Partia A. Leppera przedstawiała się jako „prawdziwa lewica”, natomiast teoretycy określali ją jako socjalistyczną czy lewicowo-socjalistyczną. (...) Te dane przekładały się także na program ugrupowania, w którym można dostrzec zarówno wpływy agraryzmu, jak i doktryn skrajnie lewicowych. Rafał Lisiakiewicz: Miejsce Samoobrony RP w typologii partii politycznych, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego W Krakowie”, s. 39–41. ISSN 1898-6447.Paweł Przyłęcki: Populizm w polskiej polityce: Analiza dyskursu polityki.