Zasady generowania wolnego tokena
Zasada pojedynczej ramki. Stacja oczekuje na odebranie całej swojej ramki, dopiero potem uwalnia token. Metoda stosowana, gdy długość ramki jest znacznie większa od długości bitowej pierścienia.
Zasada pojedynczego tokena. Stacja oczekuje jedynie na odebranie początku własnej ramki (SD, AC, FC, DA, SA). Po odebraniu początku własnej ramki stacja generuje wolny token. W stan retransmisji przełącza się po odebraniu końca swojej ramki. W pierścieniu przebywa zawsze jeden token (wolny lub zajęty).
Stacja po zakończeniu transmisji natychmiast generuje wolny token. Metoda stosowana dla bardzo długich sieci. Podobnie jak w pozostałych metodach stacja przełącza się w stan retransmisji dopiero po odebraniu końca własnej ramki.
Sprzęt używa podstawowego zestawu komponentów sprzętowych, z których można zbudować wiele topologii obsługujących dostęp do nośnika za pomocą przekazywania tokenu. Oprócz niezbędnych kart sieciowych (), do komponentów sprzętowych zalicza się: kabel dalekosiężny, kabel stacji końcowej, jednostki dostępu do stacji wieloterminalowej, jednostkę sprzęgania dalekosiężnego.