Prawo lew łącznych (ang. "law of total tricks", znane także jako "TNT" lub "the LAW") zostało pierwotnie opracowane przez francuskiego teoretyka brydża Jean-Rene Vernes w 1969 r., a spopularyzował je amerykański ekspert Larry Cohen w wydanej w 1992 r. książce "To Bid or Not to Bid: The LAW of Total Tricks". Wbrew nazwie, nie jest to "prawo" ale raczej zbiór obserwacji i sugestii bazowanych na analizie statystycznej wielu rozdań. Według prawa – łączna liczba lew dostępnych w danym rozdaniu stanowi sumę długości najlepszych fitów trzymanych przez obie pary. Na przykład, jeżeli w danym rozdaniu para NS ma ośmiokartowy fit pikowy, a para EW ma dziewięciokartowy fit kierowy, to w rozdaniu jest 17 lew łącznych. Statystycznie oznacza to, że jeżeli w tym rozdaniu NS mogą wziąć 10 lew w ich ficie pikowym, to EW mogą tylko siedem lew w ich ficie kierowym (10 + 7 = 17).
Prawo sprawdza się najlepiej w rozdaniach w których obie strony mają podobną siłę honorową (mniej, więcej po 20 PH). W innych sytuacjach prawo sugeruje jak liczyć różnego typu odchyłki ujemne i dodatnie w celu prawidłowego wyliczenia liczby "lew całkowitych".