Mao podkreślał, że nawet w warunkach dyktatury proletariatu „walka klasowa między proletariatem a burżuazją w dziedzinie ideologii będzie trwać długo i przebiegać zygzakami”Wyjątki z dzieł Przewodniczącego Mao Tse-tunga (Czerwona Książeczka), Wrocław 2005, s. 22–23..
Oznaczało to uznanie równorzędności „bazy” (sił wytwórczych) i nadbudowy (stosunków produkcji i kultury) – jak pisał „Renmin Ribao” (30 XI 1971 r.): „w pewnych warunkach stosunki produkcji i nadbudowa 'mogą z kolei występować w głównej, decydującej roli'”Aleksiej Rumiancew, Źródła i ewolucja „idei Mao Tse-tunga”, Warszawa 1974, s. 75.. Takie postrzeganie rzeczywistości nadawało maoizmowi charakter woluntarystyczny – w jego ujęciu rzeczywistość podporządkowana jest człowiekowi, jego myśli, woli i działaniuMao odwoływał się tu do „aktywizmu” Lenina, który wbrew obowiązującemu w II Międzynarodówce poglądowi o obiektywnym automatyzmie procesów dziejowych zwrócił uwagę na rolę subiektywnej aktywności ludzkiej.. Mao pisał o „przenoszeniu gór”: „jeżeli masy ludowe całego kraju powstaną, żeby razem z nami znieść te góry, czemu