Piotr Dieriabin zostawił w Związku Radzieckim żonę z dzieckiem, co wskazywałoby, że decyzję podjął w okolicznościach specjalnych. CIA przemyciła go z Wiednia pociągiem przez radziecką strefę okupacyjną. Przez następne pięć lat pozostawał w ukryciu, był wielokrotnie przesłuchiwany i wprowadzany w nowe zadania. Jedna z jego najbardziej intrygujących informacji dotyczyła francuskiej Służby Dokumentacji Wywiadu i Kontrwywiadu – SDECE. Dieriabin usłyszał podczas służby w Moskwie, jak wyższy oficer wywiadu nazwał SDECE prostytutką, którą ma w kieszeni. Ta informacja okazała się nadzwyczaj cenna siedem lat później, gdy CIA otrzymała meldunki od innych radzieckich odstępców (dezerterów) o penetracji tej francuskiej agencji wywiadowczej przez KGB. Dieriabin wymienił także Anatolija Golicyna jako potencjalnego odstepcę. (Golicyn potwierdził penetrację SDECE). Dieriabin stał się ekspertem CIA w zakresie historii i technik operacyjnych wywiadu radzieckiego, szkolił przyszłych agentów, wykładał w Wyższej Szkole Wywiadu Obronnego (Defense Intelligence College), przygotowywał do druku tajnie powielony tom The Penkovsky Papers (1965), zawierający dokumenty i materiały dostarczone CIA i MI6, przez pułkownika radzieckiego wywiadu wojskowego GRU Olega Pieńkowskiego.