Haubica M108 była następcą modelu M52, również kalibru 105 mm. Armia amerykańska wkrótce stwierdziła, że działo tego kalibru nie zapewnia wystarczającej siły ognia, jak na pojazd tej wielkości, w związku z czym produkcję M108 wstrzymano już w 1963 roku. Pojazdy wzięły udział w wojnie wietnamskiej, po raz pierwszy w 1966 roku, wkrótce jednak zostały wycofane ze służby, zastąpione przez haubice M109. Wiele egzemplarzy przekazano armiom sojuszniczym, w tym Belgii, Brazylii, Hiszpanii, Tajwanowi, Tunezji i Turcji.
W latach 1967–1968 cztery haubice, użyczone przez US Army, znajdowały się na wyposażeniu 1. Australijskiej Grupy Zadaniowej (), która brała udział w wojnie w Wietnamie.
Dane konstrukcyjne M108 napędzany był 8-cylindrowym silnikiem wysokoprężnym 8V-71T o mocy 405 KM. Na drodze pojazd rozwijał prędkość do 56 km/h. Uzbrojenie stanowiła haubica M103 kalibru 105 mm umieszczona w obrotowej wieży, a także zamocowany na wieży karabin maszynowy M2 kalibru 12,7 mm. Pojazd wyposażony był w pancerz aluminiowy o grubości około 3,2 cm (1¼ cala). Załogę stanowiło pięć osób.
W pojeździe zastosowano to samo podwozie i wieżę, co w haubicy M109. Wiele elementów konstrukcyjnych było wspólnych także z transportem opancerzonym M113.
Przypisy
Kategoria:Amerykańskie haubice samobieżne