Legionistom Otona udało się nawet zdobyć jednego z orłów legionowych przeciwnika, jednak kontratak bardziej doświadczonych sił Witeliusza zakończył się ich sukcesem, i rozbiciem zbyt wcześnie triumfujących żołnierzy przeciwnika. W tym czasie Walens posłał swoją jazdę na osłabioną flankę wroga, pieczętując zwycięstwo Witeliusza.
Widząc klęskę swoich oddziałów, wielu żołnierzy Otona zbiegło z pola bitwy, część zaś powróciła do obozu. Bitwa zakończyła się po kilku godzinach wraz z nastaniem zmroku. Wówczas to Cecyna i Walens dali sygnał do odwrotu. Salwiusz oraz dowódcy Otona zbiegli na południe. Wstrząśnięty klęską Oton popełnił samobójstwo, wbijając sobie sztylet w pierś. Następnego dnia resztki wojsk Otona pod wodzą Anniusza Gallusa zdały broń kapitulując przed siłami Witeliusza, który mianował się imperatorem Rzymu.
Przypisy
Bibliografia Źródła
Opracowania
Bedriacum Kategoria:Bitwy w 69