Biograf Jon Krakauer podaje dwie potencjalne przyczyny śmierci Chrisa McCandlessa. Po pierwsze, Chris jedząc korzenie nietoksycznego dzikiego ziemniaka (Hedysarum alpinum) mógł pomylić je z inną – podobną, jednak toksyczną, rośliną – dzikim groszkiem pachnącym (Hedysarum mackenzii). Innym potencjalnym powodem jest to, iż McCandless pod koniec lata, gdy korzenie dzikiego groszku stają się zbyt twarde, zaczął jeść również ich nasiona, w których mogą znajdować się alkaloidy, mające silny wpływ farmakologiczny na ludzi i zwierzęta. Jednak badania wykazały, że w pożywieniu McCandlessa nie było alkaloidów, więc najprawdopodobniejszym powodem śmierci jest zagłodzenie.
Jego dziennik opisuje w sumie 189 dni. Przedstawia szereg wzlotów i upadków ducha: kiedy wkracza do Meksyku „Alex triumfuje!”; kiedy się zgubił „Alex zgłupiał”; chwilę potem „Nie posiada się z radości i nadzieja powraca w jego serce”; kiedy jednak kanał przemienia się w bagno „Cała nadzieja stracona!”. W lutym 1991 roku napisał: „Czy to jest ten sam Alex, który wyruszył w lipcu 1990 roku?