W 1919 roku Biblioteka Uniwersytecka została przemianowana na Staats- und Universitätsbibliothek. W 1933 roku Biblioteka Politechniki Wrocławskiej została połączona z Biblioteką Uniwersytecką. W czasie II wojny światowej ewakuowano najcenniejsze zbiory biblioteczne wywożąc je poza Wrocław. Pomimo licznych nalotów i bombardowań miasta w 1945 roku znaczna część zbiorów ocalała. Po zakończeniu działań wojennych Wrocław został przyznany Polsce; jeszcze w 1945 roku zespół pod kierunkiem dyrektora Antoniego Knota, w skład którego wchodziła m.in. Zofia Gostomska-Zarzycka, zaczął tworzyć nową Bibliotekę Uniwersytecką w budynku dawnej Biblioteki Miejskiej (ul. Karola Szajnochy), której zbiory zostały przekazane Uniwersytetowi Wrocławskiemu.
Nowy gmach główny biblioteki W 2003 roku rozpoczęto budowę nowej siedziby biblioteki przy ul. Fryderyka Joliot-Curie 12. Projekt nowego gmachu był dziełem zespołu autorskiego z Warszawy, w którego skład wchodzili architekci: Jacek Rzyski (główny projektant), Jerzy Ruszkowski i Jacek Kopczewski. Zakończenie budowy i wydanie pozwolenia na użytkowanie nastąpiło 15 grudnia 2011, zaś oficjalne otwarcie w styczniu 2012 r. Wyposażenie wnętrza i przeniesienie zbiorów biblioteki uniwersyteckiej dokonuje się etapami. W 2013 r.