Śpiewał w grupie muzycznej rosyjskiego dyrygenta Dmitrija Agreniowa-Sławianskiego, w repertuarze którego były m.in. białoruskie pieśni ludowe.
W 1900 roku (według innego źródła – 1901) przyjechał do Mińska, gdzie był współpracownikiem mińskiego oddziału państwowego banku. Od 1901 roku pracował jako urzędnik kancelaryjny 2. kategorii w Mińskiej Izbie Kontroli. Jednocześnie stał na czele chóru cerkwi św. Marii Magdaleny i amatorskiego chóru Mińskiego Towarzystwa Trzeźwości. Był też nauczycielem śpiewu i gimnastyki w Gubernialnym Ośrodku Opieki nad Przytułkami Dziecięcymi. W 1904 roku biskup miński i turowski Michał (Tiemnorusow) mianował go lektorem w soborze katedralnym świętych Piotra i Pawła. Jednocześnie pełnił funkcję pomocnika regenta Mińskiego Chóru Arcybiskupiego. Następnie był lektorem w cerkwi św. Marii Magdaleny i nauczycielem śpiewu 3. Mińskiej Szkoły Parafialnej. Wchodził w skład Towarzystwa Twórców Sztuki Białoruskiej. W lipcu 1914 roku założył Miński Białoruski Chór z narodowym białoruskim repertuarem, który w 1917 roku wszedł w skład Pierwszego Białoruskiego Towarzystwa Dramatu i Komedii. Współorganizował ośrodek kulturalno-oświatowy przy „Białoruskiej chatce”. W latach 1918–1919 kierował kapelą chórową w Białoruskim Teatrze Radzieckim. Należał do Towarzystwa Pracowników Białoruskiej Sztuki.