Poza Kodeksem Justyniana w skład kodyfikacji justyniańskiej wchodzą jeszcze dwa dzieła. Pierwszym są () łac. 'zbiór' od „zbierać, porządkować” (Kolańczyk op.cit. s. 53). tłumaczy to '(pisma) podzielone (na księgi, tytuły itd.)', l.mn. od r.nij. od imiesłów od 'dzielić; porządkować' z - 'roz-' i 'nosić; czynić'. Nazwa nawiązywała do klasycznej literatury prawniczej, kiedy pisano dzieła pod takim tytułem. Druga nazwa zapowiadała bogactwo treści (Kolańczyk s.84), z gr. () 'wszechobejmujący' od 'wszech-' i 'otrzymujący; żebrak' od 'otrzymywać' () – zbiór 50 ksiąg, ogłoszonych 16 grudnia 533 przez konstytucję z mocą od 29 grudnia, zawierających fragmenty (9123)Kolańczyk, s. 86 podaje 9142 fragmenty. z pism 38 prawników rzymskich, poczynając od I wieku p.n.e. aż do III wieku n.e., będący najobszerniejszą częścią kodyfikacji Justyniana. Z założenia fragmenty w nim zawarte miały pochodzić od prawników posiadających przywilej , jednakże kompilatorzy wykorzystali również dzieła będące wynikiem działalności trzech prawników z okresu przedklasycznego, którzy przywileju tego posiadać nie mogli (przywilej ten został wprowadzony przez Augusta). Według informacji cesarza komisja wyselekcjonowała materiał z 2000 ksiąg mających ogółem 3 miliony wersów, z czego do Digestów trafiło ok. 150 tysięcy wersów paragraf 1, 17, 2.