W czerwcu 1938 roku na stanowisko dowódcy brygady został wyznaczony płk Józef Giza.
W przewidywaniu działań na Śląsku Cieszyńskim w sierpniu 1938 skoncentrowano bataliony brygady w dwóch rejonach Niezdara-Siewierz i w rejonie Szczakowej i Maczek. Górnośląska Brygada ON oraz Śląsko-Cieszyńska Półbrygada ON weszły w skład Grupy Operacyjnej „Śląsk” gen. bryg. Władysława Bortnowskiego. Brygadę zamierzano użyć do działań bojowych na Zaolziu, miała podjąć natarcie z rejonu na północ od Cieszyna w kierunku na Frysztat. Po przyjęciu polskiego ultimatum przez stronę czeską, brygada zajęła wyznaczone jej tereny Zaolzia.
W lutym 1939 roku w skład brygady został włączony Oświęcimski batalion ON. W maju 1939 roku Chorzowski batalion ON został przeformowany na etat batalionu ON typ S natomiast pozostałe pododdziały na etat batalionu ON typ III. Ponadto sformowany został oddział zwiadowców. Reorganizacja brygady pozostawała w bezpośrednim związku z organizacją 55 Dywizji Piechoty (Rezerwowej). Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” bataliony wchodzące w skład Górnośląskiej Brygady ON stanowić miały zawiązki dla mobilizowanych w alarmie batalionów piechoty typu specjalnego. Bataliony te stanowić miały trzon 55 DP. Na bazie Dowództwa Górnośląskiej Brygady ON zamierzano sformować dowództwo dowództwo Piechoty Dywizyjnej.