Tragedie Seneki były prawdopodobnie utworami niescenicznymi, przeznaczonymi jedynie do czytania lub recytacjiAnthony James Boyle, An Introduction to Roman Tragedy, Routledge, New York 2006, s. 192. Autorstwo przekazanej w zbiorach tragedii Seneki Octavii jest kwestionowane. Obecnie większość badaczy uważa, że powstała ona już po śmierci jej rzekomego autoraEugeniusz Konik, Dramat starożytny, Wrocław 1984, s. 122. Wizerunek Seneki w tragedii Oktawia i w rocznikach Tacyta.
Poglądy filozoficzne Seneka był stoikiem, filozofował w ramach tradycji myśli stoickiej, choć nawiązuje do myśli wielu wcześniejszych filozofów niestoickich, stąd można określić filozofię Seneki mianem synkretyzującej. Nawiązywał także do cyników, wskutek czego spał np. na twardych materacach, czy pił tylko wodę. Seneka stworzył jednak własną oryginalną koncepcję filozofii. Językiem filozofii Seneki była łacina. Rozróżniał trzy główne działy filozofii: etykę, logikę i fizykę, przy czym tę pierwszą, tak jak wcześniejsi stoicy, uważał za najważniejszą. Jego filozofia ma charakter terapeutyczny, mądrościowy. Seneka występuje w swoich dziełach jako lekarz duszy, życiowy terapeuta.