29 stycznia ponownie wróciła pod rozkazy dowódcy 1 Armii WP.
W walkach o przełamanie Wału Pomorskiego osłaniała prawe skrzydła 1 Armii. Do początku marca brygada, wzmocniona 13 papanc i wspierana przez pododdziały 4 pułku czołgów ciężkich, toczyła ciężkie boje pod Żabinem i Borujskiem oraz w pościgu na Wierzchowo.
8 marca brygada przeszła na Wybrzeże jako wzmocnienie sowieckiej 1 Armii Pancernej. W czasie przemarszu została uzupełniona o 25 czołgów i od 12 marca walczyła pod Wejherowem, Redą w Gdańsku i Gdyni.
Ten okres walk brygady trwał do 7 kwietnia 1945. w momencie zakończenia walk na Oksywiu posiadała 7 sprawnych czołgów.
Z uszkodzonych na Wale Pomorskim czołgów i wracających ze szpitali czołgistów zorganizowano jedną kompanię czołgów średnich, którą 17 kwietnia podporządkowano 4 pczc. Kompania przeszła szlak bojowy wspólnie z pułkiem i zakończyła go nad Łabą 5 maja 1945.
W czasie działań zbrojnych na froncie wschodnim brygada straciła 118 czołgów, a w poległych i rannych około tysiąca żołnierzy.