Dla zyskania poparcia armii pozwolił legionistom na zawieranie małżeństw, posiadanie ziemi, zamieszkiwanie w miastach poza obozami – przed ukończeniem służby. Reforma ta nie obniżała dyscypliny w armii rzymskiej, lecz była jedynie zalegalizowaniem stanu faktycznego. Rozwiązał starą gwardię pretoriańską, oskarżając ją o zabójstwo Pertinaksa i utworzył nową, do której żołnierzy werbowano także spoza Italii.
Zreformował podział administracyjny rzymskiej Brytanii, dzieląc ją na dwie prowincje: Britannia Inferior, zarządzana przez namiestnika w randze konsularnej; dysponowała dwoma legionami (XX Valeria Victrix i VI Victrix) Britannia Superior, zarządzana przez senatora w randze pretora; dysponowała legionem II Augusta thumb|Septymiusz upominający Karakallę (mal. J.B. Greuze, 1769) Od wczesnego dzieciństwa był miłośnikiem prawa i jako cesarz otaczał się prawnikami. Starał się bronić ubogich (humiliores) przed bogatymi (honestiones) i objąć opieką państwa wszystkich mieszkańców imperium. Rozbudował administrację centralną o dwie nowe kancelarie cesarskie.