240px|thumb|Czołgi M4 Sherman z 4 ppanc „Skorpion” w Egipcie przed defiladą; na pancerzach widoczny znak pułku 240px|thumb|Wizyta gen. Kazimierza Sosnkowskiego w Samodzielnej 2 BPanc w Palestynie – zbiórka pododdziałów; widoczne czołgi M4 Sherman Pułk 4 Pancerny „Skorpion” – oddział broni pancernej Polskich Sił Zbrojnych.
Pułk wchodził w skład 2 Warszawskiej Brygady Pancernej. Walczył pod Monte Cassino, nad Adriatykiem, w Apeninach i o Bolonię. 11 listopada 1966 roku nadano pułkowi Order Virtuti Militari
Formowanie, zmiany organizacyjne i szkolenie Pułk swoje korzenie wywodzi ze sformowanego na przełomie 1941–1942 w Karabałty (Kirgizja) Ośrodka Organizacyjnego Broni Pancernej. 26 marca 1942 ewakuowano Ośrodek Organizacyjny z ZSRR do Persji. Od 2 do 26 kwietnia ośrodek wraz z Centrum Wyszkolenia Broni Pancernej zakwaterował się na terenie Iranu w Pahlewi, Teheranie i Ahwazie. 27 kwietnia 1942 oddziały pancerne zostały zaokrętowane w porcie Abadan i poprzez Ocean Indyjski przybyły do Adenu, a dalej przez Morze Czerwone do Suezu. Dalszy transport zmierzał do Palestyny przez Al-Kantarę – Gazę do Rechowot, skąd 14 maja samochodami przewieziono żołnierzy do Gedery i Bajt Dżidża. 1 czerwca 1942 ze składu ośrodka wydzielono 1 Batalion Czołgów. Na dowódcę wyznaczony został przybyły z Londynu mjr Stanisław Gliński.