Stan faktyczny według „raty marcowej” z 1777 roku wynosił 284 żołnierzy. Reformy sejmu czteroletniego przewidywały w 1789 przyrost liczebności wojsk do armii 100 tysięcznej. Nieco później zmniejszono jej etat do 65 tysięcy. Przy zachowaniu etatu z 1776, nowy zaciąg dla jednostki przewidywał 1120 ludzi, co razem miało stanowić 1598 żołnierzy w służbie. W październiku 1789 w etacie chorągwi zwiększono liczbę towarzyszy i szeregowych. Miały one składać się z rotmistrza tytularnego, dwóch oficerów, jednego namiestnika, 46 (w czterech chorągwiach) lub 47 towarzyszy oraz jednego podoficera, jednego trębacza (w ośmiu chorągwiach) i 47 pocztowych. Łącznie tak zorganizowana brygada miała liczyć 1606 ludzi i 1423 konie.
Stan oddziału w 1792 roku, do czasu przejęcia wojska litewskiego przez konfederację targowicką, wynosił etatowo 1619 żołnierzy a praktycznie 1608. Można przyjąć, że w kwietniu 1794 roku stan brygady wynosił etatowo 854 żołnierzy, a faktyczny 342. W 1994 roku zorganizowana była w 8 chorągwi.
Brygada zorganizowana była w 2 szwadrony po dwie chorągwie.