Od początku lat 30. Towbin przeszedł niemal całkowicie do działalności organizacyjnej. W 1931 brał udział w przygotowaniach wizyty w Polsce Akiby Rubinsteina, a nawet odniósł nad słynnym szachistą zwycięstwo w partii towarzyskiej, tyle że o charakterze konsultacyjnym - z Rubinsteinem zmierzyli się wspólnie Towbin, Mieczysław Najdorf oraz Elpern. W kwietniu 1933 Towbin był w gronie założycieli Warszawskiego Klubu Szachistów, wspólnie m.in. z Dawidem Przepiórką, Kazimierzem Makarczykiem, Paulinem Frydmanem, Leonem Tuhan-Baranowskim. Zaledwie w ciągu roku klub pod kierownictwem Towbina rozrósł się do organizacji liczącej przeszło 200 członków.
Towbin zasiadał również we władzach Polskiego Związku Szachowego. W 1936 serię komentarzy wywołała jego wypowiedź na łamach „Gazety Polskiej”: „Szachy to nie sport, szachy to sztuka i zawodowstwo w tej dziedzinie jest ze wszech miar pożądane”.
Izaak Towbin mieszkał i pracował w Warszawie także w okresie okupacji niemieckiej; prawdopodobnie był jedną z ofiar Holokaustu.
Bibliografia Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy... Słownik biograficzny szachistów polskich, tom I, Wydawnictwo DiG, Warszawa 1995
Kategoria:Ludzie urodzeni w Korcu Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Polscy działacze szachowi Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Szachiści XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1941