Miał postać psa, który ulegał wskrzeszaniu poprzez wylizywanie do czysta ran. Aramazd (Արամազդ) – ojciec wszystkich bogów i bogiń, twórca nieba i ziemi. Był źródłem ziemskiej urodzajności. Święto ku jego czci nazywano Am'nor lub Nowym Rokiem, który według starożytnego ormiańskiego kalendarza przypadał 21 marca. Aramazd wywodzi się z wierzeń ludów tubylczych i inspiracjami perskim Ahura Mazdą. Astghik (Աստղիկ) – bogini miłości, piękna i wody. Jej odpowiednikiem były grecka Afrodyta i mezopotamska Isztar. Symbolem bogini był dymnik. Według mitologii była żoną lub kochanką Vahagna. Poświęcony jej był festiwal Vartavar, podczas którego ludzie oblewali się wodą. Odbywał się w czerwcu i przetrwał do dzisiejszych czasów. Barsamin (Բարշամին) – bóg pogody bądź nieba. Pochodzenie wysnuto z wpływów semickiego Baala. Mihr – bóg słońca i niebiańskiego światła. Był synem Aramazda oraz bratem Anahit i Nane. Najbardziej znanym miejscem kultu była świątynia w Garni, ponadto oddawano mu cześć w Bagaharich. Powiązywano go z greckim Hefajstosem. Nane – bogini wojny. Córka Aramazda. Jej kult był nierozerwanie powiązany z kultem Anahit. Świątynia jej poświęcona znajdowała się w regionie Ekegyac. Wywierała przemożny wpływ na praktyki spirytualistyczne w starożytnej Armenii. Nuneh – bogini mądrości, zdrowego rozsądku, macierzyństwa.