własnego z Łukomli, w województwie witebskim, Warszawa 1915, z czym z kolei stanowczo nie zgodził się w 1915 roku historyk Olgierd Wilczyński podtrzymujący, iż "nie może ulegać wątpliwości", że Łukomscy pochodzą jednak od litewskiego kniazia Andrzeja OlgierdowiczaOlgierd Wilczyński, W sprawie knieziów Łukomskich, [w: Przegląd Historyczny 1915, 19/3, s. 370-371]. Poczytny w XIX wieku historyk i popularyzator dziejów Julian Bartoszewicz (1821-1870) w artykule zamieszczonym w Encyklopedii Orgelbranda wywiódł Łukomskich od Andrzeja OlgierdowiczaEncyklopedia powszechna, t. 17, Warszawa 1864, s. 681-684. Sprawa pochodzenia rodu kniaziów Łukomskich od wymienionego księcia pozostaje nadal sporną.
Jeśli chodzi o herb tego rodu - podobnie jak w przypadku kniaziów Połubińskich - Paprocki i Okolski przypisywali mu herb własny, przedstawiający Jastrzębca na piersiach Orła. Z kolei Wojciech Wijuk Kojałowicz twierdził, że rodzina ta używała herbu dwojakiego: Pogoni albo herbu własnego, podobnego do herbu Roch III.
Wspólnym przodkiem przedstawicieli tego rodu był kniaź Jan Łukomski, który podejrzany o spisek przeciw wielkiemu księciu Iwanowi III Srogiemu został spalony żywcem w żelaznej klatce w Moskwie 31 stycznia 1493.