po sporze z premier Thatcher na tle sprzedaży brytyjskiej firmy produkującej helikoptery Westland Helicopters (Heseltine opowiadał się za sprzedażą firmy jednej z firm europejskich, premier chciała ją sprzedać Amerykanom).
Następne cztery lata Heseltine spędził w tylnych ławach parlamentu, często krytykując poczynania rządu Thatcher. Po jej rezygnacji w 1990 r. wystartował w wyborach na lidera Partii Konserwatywnej, ale przegrał w decydującej turze z Johnem Majorem. Heseltine otrzymał wkrótce stanowisko ministra środowiska (wcześniej odrzucił stanowisko ministra spraw wewnętrznych). W departamencie środowiska odpowiadał w pierwszym rzędzie za zniesienie podatku pogłównego. Po wyborach 1992 r. został ministrem handlu i przemysłu, ale wolał być tytułowany przewodniczącym Zarządu Handlu. Obejmując to stanowisko obiecał dokładać wszelkich starań przy pomocy dla brytyjskich przedsiębiorstw. Jednak podczas prywatyzacji British Coal zgodził się na zamknięcie 31 kopalni w Nottinghamshire, kopalni, które podczas wielkich strajków w latach 1984-1985 kontynuowały pracę.