W lutym 1818 roku Antoni przekazał dobra ossolińskie wraz z ruinami swojemu synowi, weteranowi wojen napoleońskich, Ignacemu Ledóchowskiemu, w 1831 roku dowódcy obrony Twierdzy Modlin podczas Powstania listopadowego. W tym czasie ruiny stały się źródłem materiału budowlanego, najpierw dla Ledóchowskiego przebudowującego pałac w Górkach, a potem dla okolicznej ludności. W 1833 roku Ignacy Ledóchowski sprzedał dobra ossolińskie. Po śmierci Feliksa Ossolińskiego w 1864 roku, właścicielem dóbr został jego syn Jerzy Wiktor Ossoliński. W 1901 roku dobra Ossolin z 30 włókami kupił od niego Michał Karski z WłostowaKronika. Sprzedaż dóbr Czas 1901 nr 157 z 12 lipca , s. 2., z rodziny rywalizującej w tym czasie z Ledóchowskimi na Sandomierszczyźnie. Michał Karski na terenie zamku w latach 20. XX wieku uruchomił gorzelnię.
Ostatecznie ruiny przestały istnieć w 1944 roku, gdy Niemcy postrzegając wieżę jako potencjalny punkt obserwacyjny, wysadzili ją w powietrze, a resztki murów rozebrano w celu utwardzenia przeprawy dla czołgów. Od tego czasu jedyną pozostałością zamku jest tylko samotna arkada mostu. W 2019 roku teren zamkowy uporządkowano.
Przypisy