thumb|oficer pułku ułanów Poniatowskiego thumb|Ułan i pocztowy pułku ułanów Poniatowskiego 5 Pułk Litewski Przedniej Straży – oddział jazdy armii Wielkiego Księstwa Litewskiego wojska I Rzeczypospolitej autoramentu narodowego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany w 1733 z chorągwi tatarskich Józefa Potockiego. Wszedł w skład wojsk saskich, ale już od 1764 był na służbie wojska I Rzeczypospolitej.
Jego sztab stacjonował wówczas w Kobryniu. Od lipca 1765 etatowo liczył 352 ludzi i składał się ze sztabu i sześciu chorągwi. Sztab tworzyli pułkownik, premier chorąży i second chorąży oraz regent, felczer, dobosz, kowal i profos. W chorągwiach służyło natomiast sześciu rotmistrzów, sześciu poruczników i sześciu chorążych, sześciu trębaczy, a także 150 towarzyszy i 150 pocztowych towarzyskich oraz 8 pocztowych oficerskich.
W 1776 pułk liczył etatowo 327 żołnierzy. Według „raty marcowej” z 1777 stan pułku wynosił 301 żołnierzy. Faktycznie w służbie przebywało wówczas 302 żołnierzy. W czasie reform przeprowadzonych przez Sejm Czteroletni etat pułku wzrósł do 612 ludzi. Faktycznie w grudniu 1790 służyło 608. Bezpośrednio przed wybuchem powstania kościuszkowskiego w pułku służyło 532 ludzi.