W 1998 roku Anthony Rylands i Douglas Brandon-Jones zasugerowali, że holotypem jest wypchany samiec (sygnatura MNHN-ZM-2011-158) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu, na podstawie którego w 1812 roku francuski przyrodnik Étienne Geoffroy Saint-Hilaire ukuł nazwę Stentor niger, jednak w 2015 roku Liliana Cortés-Ortiz, Rylands i Russell Mittermeier wykazali, że nie zachował się żaden okaz typowy.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Alouatta: lokalna, karaibska nazwa arawata dla wyjców. caraya: Carajá, tubylcza ludność z doliny rzeki Araguaia (środkowo-wschodnia Brazylia).
Zasięg występowania Wyjec czarny występuje w środkowej Brazylii, północnej Argentynie, wschodnim Paragwaju i wschodniej oraz południowo-wschodniej Boliwii; być może również w północno-zachodnim Urugwaju.
Morfologia Długość ciała samic około 50 cm, samców 60–65 cm, długość ogona samic 54,5–60 cm, samców 60–65 cm;