W 1927 roku założył Stowarzyszenie Ligi Katolickiej Męskiej i Żeńskiej. We wrześniu 1929 roku został proboszczem parafii św. Mikołaja w Wilkowiecku. 17 lipca 1934 roku objął probostwo parafii Rząśnia w dekanacie brzeźnickim. 10 wrze­śnia 1937 ro­ku otrzy­mał no­mi­na­cję na ad­mi­ni­stra­to­ra pa­ra­fii Świętej Trój­cy w Będzinie, a 30 kwiet­nia 1938 został mianowany jej pro­bosz­czem i kierował nią aż do grud­nia 1970 ro­ku.

Podczas masakry 9 wrze­śnia 1939 ro­ku ura­to­wał gru­pę Żydów, ucie­ka­ją­cych przed Niem­ca­mi, za co w 1989 zo­stał po­śmiert­nie odz­na­czo­ny izraelskim medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. W kronice parafialnej zapisano: „Było to dnia 8 września 1939 roku. [...] Nie spałem jeszcze, gdy około 8 wieczorem usłyszałem kilka potężnych detonacyj. [...] Byliśmy przekonani, że Niemcy chcą spalić i zniszczyć cały Będzin. Cała przestrzeń ogrodu plebańskiego, plebania, budynki plebańskie, kościół otoczone były olbrzymimi blokami kamienic, które w tej chwili płonęły. Pomiędzy płonącymi kamienicami widziałem z ogrodu uwijających się Niemców. [...] W tej chwili rozległ się huk, to Niemcy wrzucili granat zapalający do wikariatki. Stanęła ona po chwili w ogniu. Wszyscy mieszkańcy wikariatki przybiegli na plebanię.