Kamuflaż i oznakowanie wozów Wozy bojowe malowano farbą olejną koloru ciemnozielonego. Poszczególne pojazdy mogły różnić się odcieniem, a nawet i kolorem. Jeśli okoliczności tego wymagały, malowano pojazdy w nieregularne plamy różnej wielkości i kształtu. Obok podstawowego koloru wykorzystywano brąz, czerń lub piaskowy. Taki sposób malowania stosowano jednak sporadycznie. Zimą wozy bojowe malowano na biało, tzw. bielidłem. Biel nakładano bezpośrednio na ochronną farbę zieloną, przy czym pokrywano nią albo cały pojazd, albo też tylko część jego powierzchni, tworząc nieregularne plamy deformujące kształt. Zamiast farby mogło być używane wapno.
Na wieży malowano orła. Stylizowany, aczkolwiek znacznie uproszczony kształt orła wzorowany był na orle piastowskim. Wysokość orła wahała się od 20 do 40 cm.
Oznakowanie taktyczne
Numery taktyczne dywizjonu: dowódca — 23 1 bateria — 11, 12, 13, 14 2 bateria — 15, 16, 17, 18 3 bateria — 19, 20, 21, 22
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Pod red. Mikołaja Plikusa "Mała kronika ludowego Wojska Polskiego 1943-1973". XXX - lecie LWP. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1975
Kategoria:Dywizjony artylerii pancernej Kategoria:Polskie dywizjony artylerii pancernej na froncie wschodnim Kategoria:Polskie jednostki pancerne utworzone w 1943 Kategoria:Polskie jednostki organizacyjne wojska rozwiązane w 1945