Jako członek Hetmana Lwów od 1925 pełnił funkcję gospodarza lokalu klubowego, a od 1924 występował w potyczkach towarzyskich ze Lwowskim Klubem Szachistów. Po podjęciu studiów na Uniwersytecie Lwowskim uczestniczył też w meczach między reprezentacjami jego uczelni i Politechniki Lwowskiej. W 1925 zanotował remis w meczu złożonym z dziesięciu partii z mistrzem Politechniki, Kamilem Wendekerem.

W latach 20. młody szachista kilkakrotnie wziął udział w mistrzostwach Lwowa. Rywalizując z takimi graczami, jak Oskar Piotrowski, Ignacy Popiel czy Kalikst Morawski, w 1925 uplasował się na dzielonym V-VI miejscu, a rok później na miejscu IV. W 1926 wspólnie z Marianem Wróblem zdobył mistrzostwo Uniwersytetu Lwowskiego (obaj rywale zdobyli po tyle samo punktów, a bezpośrednia potyczka nie wyłoniła zwycięzcy). Uczestniczył też w turniejach o mistrzostwo Hetmana Lwów.