Ukształtowanie poziome Około 1/5 powierzchni całego kraju zajmują wyspy. Jest ich ok. 3 tys. (167 zamieszkanych). Największe skupisko wysp znajduje się na Morzu Egejskim, tworząc swoisty archipelag łączący Grecję z Turcją. Niektóre wyspy Grecji od lądu Azji Mniejszej dzielą niewielkie cieśniny. Największe wyspy Grecji to: thumb|240px|Greckie archipelagi Kreta (ok. 8260 km²) Eubea (ok. 3621 km²) Lesbos (ok. 1630 km²) Rodos (ok. 1400 km²) Chios (ok. 840 km²) Kefalinia (ok. 780 km²) Korfu (ok. 588 km²) Samos (ok. 480 km²) Naksos (ok. 430 km²)
oraz archipelagi: Wyspy Jońskie Cyklady Sporady Południowe i Północne
Linia brzegowa jest silnie rozwinięta. Grecja posiada liczne głębokie zatoki, takie jak największa z nich, Zatoka Koryncka, oddzielająca Peloponez na południe od reszty lądu. Poza zatokami linię brzegową urozmaicają półwyspy, często wysunięte głęboko w morze jak trzy półwyspy na południu Peloponezu, które sięgają od 30 do 50 km głąb Morza Śródziemnego. Brzeg morski Grecji ma głównie postać klifu oraz plaż występujących w mozaice z nimi, głównie na Peloponezie i wyspach Grecji (m.in. na Krecie). Wschodnie wybrzeże jest głównie usiane plażami i miejscowo występującymi klifami.