King (1963), Tom Jones (1970), Roberta Flack i Donny Hathaway (1972), Manfred Mann's Earthband (1979), Shirley Bassey (1980), Neil Diamond (1993) i Joe Cocker (2004).
Kariera telewizyjna i kinowa W 1960 Joe Sentieri nagrał singiel reklamowy z okazji Letnich Igrzysk Olimpijskich w Rzymie, zatytułowany „Welcome To Rome”. W tym samym okresie poświęcił się również produkcji kinowej, występując w krótkich, muzycznych skeczach, w których parodiował popularne piosenki lub słynne filmy, m.in.: Meravigliosa, A qualcuno piace calvo, Sanremo, La grande sfida i Urlatori alla sbarra (wszystkie z 1960); Bellezze sulla spiaggia (1961); Caccia al marito, Appuntamento in Riviera i Il giorno più corto (wszystkie z 1962). Z powodzeniem występował też przez kilka lat w telewizji, w której razem z Fausto Cigliano uczestniczył w popularnej serii filmików reklamowych, dotyczących czekolady.
Nieco później, już w latach 70., wystąpił w filmach fabularnych Damiano Damianiego: La moglie più bella (1970) i Io ho paura (1977).
Lata 80. i późniejsze W latach 80., kiedy jego sława przygasła, Joe Sentieri poświęcił się dwóm pasjom: rodzinie i malarstwu. W 1981 ożenił się ze swą przyjaciółką Dorą, z którą miał dwie córki. Oboje zamieszkali w Pescarze. Drugą jego pasją było, już od dzieciństwa, malarstwo.