Zgodnie z życzeniami fundatora pod nadzorem jezuitów pozostawały inne instytucje stworzone przez „Sierotkę”: szpital miejski przy kaplicy pw. Świętego DuchaNieśwież – kolegium, w: Encyklopedia wiedzy o jezuitach, s. 458., skrzynia św. Mikołaja, która miała zapewniać posag ubogim dziewczętom, oraz fundusz na wykup jeńcówT. Kempa, Mikołaj Krzysztof Radziwiłł, s. 142.. alt=Obraz przedstawia panoramę miasta Nieświeża z czasów Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła „Sierotki”. W rogu miasta po lewej stronie widoczne są kościół farny i zabudowania kolegium. |mały|upright=1.8|Nesvisium. Rycina Tomasza Makowskiego (1604)
Po śmierci „Sierotki” jezuici nieświescy utrzymywali ścisłe kontakty z synami fundatora – kolejnymi ordynatami nieświeskimi: Janem Jerzym, Albrychtem Władysławem, Zygmuntem Karolem oraz Aleksandrem Ludwikiem, uświetniając ich uroczystości rodzinne i wysyłając kapelanów na ich dwór. W 1617 roku witali w Nieświeżu jadącego na Moskwę królewicza WładysławaB. Taurogiński, Z dziejów Nieświeża: z 70 ilustracjami, Warszawa 1937, s. 40, 47.. Jezuici znaleźli w tym okresie protektorów również wśród średniej szlachty. Wśród tej warstwy społecznej wyróżniali się Andrzej Skorulski, były dworzanin „Sierotki”, który finansował budowę kaplicy św. Andrzeja i organy w kościele farnym nieświeskimH. Lulewicz, Skorulski Andrzej h. Kościesza odm.