Wyprawa do Holenderskich Indii Wschodnich (1616-1618) W 1615 Hartog został zatrudniony przez Holenderską Kompanię Wschodnioindyjską (hol. Vereenigde Oostindische Compagnie (VOC)). W 1616 powierzono mu dowództwo statku Eendracht (pol. jedność) wchodzącego w skład floty płynącej z Holandii do Holenderskich Indii Wschodnich. Hartog wyruszył z Texel 23 stycznia 1616. W ładowniach Eendrachtu spoczywało 10 skrzyń z 80 000 monet 8-realowych (ang. piece-of-eight), wartych 200 000 guldenów. Już na początku wyprawy 21 członków załogi oraz 8 żołnierzy zdezerterowało, przechodząc po lodzie na brzeg.
Statek Hartoga odłączył się w czasie burzy od pozostałych jednostek. Samodzielnie dopłynął do Przylądka Dobrej Nadziei 5 sierpnia 1616, skąd 27 sierpnia 1616 udał się w dalszą drogę do Batawii, wykorzystując silne wiatry zachodnie występujące w pasie wód na półkuli południowej, tzw. Ryczących Czterdziestek. Holenderski nawigator, Hendrik Brouwer uznał ten pas za najszybszą drogę na Jawę. Za jego radą VOC zalecało swoim statkom żeglugę na wschód przez Ocean Indyjski ok. 1000 mil holenderskich (ok. 7400 km), a następnie zwrot na północ w kierunku Cieśniny Sundajskiej.