Prawdopodobnie w 1743, Anna Amalia poślubiła w tajemnicy barona Fryderyka von der Trencka (1727–1794), człowieka, którego przygody zainspirowały m.in. Wiktora Hugo i Woltera. Od 1744 roku w pałacu Anny Amalii tworzył kompozytor Christoph Schaffrath (1709–1763). Kiedy brat Anny Amalii, od 1740 roku król Prus Fryderyk Wielki odkrył, że jego siostra jest mężatką i spodziewa się dziecka, wysłał ją do klasztoru w Quedlinburgu (miejsca, gdzie wysyłano wysoko urodzone damy, aby rodziły swoje nieślubne dzieci). Małżeństwo Anny Amalii zostało anulowane, a jej mąż został uwięziony na kolejnych dziesięć lat. Małżonkowie jednak pisali do siebie do samej śmierci Amalii.
W 1756 brat Anny Amalii, król Prus, mianował siostrę ksienią klasztoru w Quedlinburgu, co uczyniło z niej bogatą kobietę. Anna Amalia spędzała jednak większość czasu w Berlinie, gdzie patronowała kompozytorom i muzykom.
Przebywający w Paryżu von der Trenck został w okresie terroru w czasie rewolucji francuskiej wzięty za pruskiego szpiega i zgilotynowany (siedem lat po śmierci Anny Amalii).
Bibliografia Wilhelmina von Bayreuth, Pamiętniki, Warszawa 1973.
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy baroku Kategoria:Urodzeni w 1723 Kategoria:Zmarli w 1787 Kategoria:Hohenzollernowie Kategoria:Ksienie kwedlinburskie Kategoria:Ludzie urodzeni w Berlinie