Kilkakrotnie zajmował miejsca na podium imprez organizowanych przez kluby warszawskie, w tym w turniejach dla graczy II kategorii. W 1936 uplasował się na VII-VIII miejscu turnieju eliminacyjnego mistrzostw Polski w Częstochowie.

Cennym osiągnięciem Tytora było zwycięstwo nad Mieczysławem Najdorfem, odniesione w ramach drużynowych mistrzostw Warszawy na przełomie 1936 i 1937. Najdorf uchodził w tym okresie za jednego z najsilniejszych szachistów stolicy.

Od 1935 Tytor redagował dział partii komentowanych w „Biuletynie Szachowym Warszawskiego Okręgowego Związku Szachowego”. Udzielał się także jako popularyzator szachów, występował z symultanami w Stanisławowie, Warszawie i Radomiu, grywał partie „na ślepo”.

Losy Stefana Tytora po wybuchu II wojny światowej nie są znane, prawdopodobnie zginął z rąk niemieckich lub radzieckich.

Bibliografia Tadeusz Wolsza, Arcymistrzowie, mistrzowie, amatorzy... Słownik biograficzny szachistów polskich, tom 2, Wydawnictwo DiG, Warszawa 1996

Kategoria:Polscy szachiści Kategoria:Ludzie związani ze Stanisławowem Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w XX wieku