Pomiędzy latami 1031 a 1038 Ida została przełożoną klasztoru Matki Boskiej w Gandersheim, który był filią opactwa.
W nieznanym czasie objęła ona urząd opatki w klasztorze Panny Marii na Kapitolu, który zawdzięczała zapewne bratu Hermanowi. Sprawowała go, prawdopodobnie, zachowując funkcję przełożonej w Gandersheim.
Ida zmarła w 1060 r. i została pochowana w kościele Panny Marii na Kapitolu. Obecna inskrypcja nagrobna pochodzi z XVIII w., ale jest oparta na oryginale. Brzmi ona: Ossa / Beatae Idae / Quam / B. Erenfriedus Com. Palat. Ex Mathilde / Augg Ottonium II F. III Sorore / Filiam / Hermannus II Archiep. Col. / Sororem / Illustre hoc collegium Capitolinum / abbatissam / habuit / S. Adelheidis cui. carissima fuerat. vita et gubernatione imitatricenem / A MLX hoc in templo /condita. /Ex antiquo tumolo advenerationem populi / olim iuxta muri imborealem elevato /huc translata / A MDCCLXVI. (Szczątki błogosławionej Idy, córki błogosławionej Matyldy, która była córką dostojnego Ottona II, a siostrą Ottona III. Była siostrą arcybiskupa Hermana II i tutejszego klasztoru. Była wierna opatce św. Adelajdzie, w życiu i sprawowaniu urzędu naśladowała ją. W 1060 r. została pogrzebana w tej świątyni. Ze starego grobu, który znajdował się przy północnej ścianie, z powodu kultu wśród ludu, została przeniesiona w to miejsce w 1746 r.