Po zakończeniu wojny Rosnera aresztowano za „zdradę ojczyzny przez nielegalny wyjazd za granicę” oraz za kosmopolityzm. Ruth wraz z córką pozostała przy nim. Po wydaniu wyroku na Rosnera, Kamińską zesłano do miasta Kokczetaw w Kazachstanie, gdzie mogła mieszkać w wolno stojącym domu, ale codziennie musiała meldować się na milicji. Mimo wielu interwencji Idy Kamińskiej, córki nie udawało się ściągnąć do Polski.

W 1956 Ruth z Eriką powróciły do Polski. Od tego czasu zaczęła grać w Teatrze Żydowskim w Warszawie. Po wydarzeniach z marca 1968 wraz z rodziną wyjechała przez Wiedeń do Izraela, skąd pod koniec 1968 przeniosła się do Stanów Zjednoczonych i osiadła w Nowym Jorku, gdzie zmarła w 2005. Jest pochowana na Mount Hebron Cemetery.

Działalność artystyczna Aktorka filmowa 1938: Mateczka 1937: Weseli biedacy 1936: Za grzechy 1935: Al Chet

Aktorka teatralna 1967: Matka Courage i jej dzieci 1966: Ludzie 1964: Zasypać bunkry 1963: Bezdomni 1963: Serkełe 1962: Joszke Muzykant 1962: Bar-Kochba 1961: Samotny statek 1960: Strach i nędza III Rzeszy 1958: Drzewa umierają stojąc