Podgatunki Wyróżnia się pięć podgatunków E. macroura: E. m. macroura (J.F. Gmelin, 1788) – region Gujana, północna, środkowa, południowo-wschodnia Brazylia, Paragwaj i północno-wschodnia Argentyna E. m. simoni Hellmayr, 1929 – północno-wschodnia Brazylia E. m. cyanoviridis Grantsau, 1988 – południowo-wschodnia Brazylia E. m. hirundo Gould, 1875 – wschodnie Peru E. m. boliviana J.T. Zimmer, 1950 – północno-zachodnia Boliwia
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje śmigacza za gatunek najmniejszej troski (LC – least concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Całkowita liczebność populacji nie została oszacowana; w 1996 roku ptak opisywany był jako „dość pospolity”. Trend liczebności populacji nie jest znany.
Przypisy Systematyka i nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kolibrowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Friedricha Gmelina Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1788 roku