Po wybuchu I wojny światowej, od 6 sierpnia 1914 służył w Legionach Polskich pod pseudonimem „Traunicht”. Dowodził plutonem w 3. kompanii II, a następnie III batalionu 1 pułku piechoty. 22 grudnia 1914 został ciężko ranny w bitwie pod Łowczówkiem, podczas walk prowadzonych przez I Brygadę z wojskami rosyjskimi w dniach 22–25 grudnia 1914. Do 1 lipca 1915 leczył się w szpitalu. 9 sierpnia 1915 został awansowany na stopień podporucznika.11 listopada 1915 awansowano go na stopień porucznika, a 1 listopada 1916 kapitana. 5 lipca 1916 był wyróżniającym się oficerem w walkach z wojskami rosyjskimi pod Polską Górą (Góra Polaków), za co 17 maja 1922 został uhonorowany Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari. We wniosku o nadanie tego odznaczenia napisano, m.in.:Po wyleczeniu ran otrzymał przydział do 6 pułku piechoty, w którym służył do kryzysu przysięgowego jako dowódca II, a później III batalionu. Latem 1917 odmówił złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec, za co we wrześniu 1917 został aresztowany w Przemyślu i przewieziony do Warszawy. Z więzienia udało mu się uciec 18 lutego 1918. Będąc na wolność prowadził działalność niepodległościową, nawiązując kontakt z POW w Warszawie, Lublinie, Kijowie i Odessie. W tym czasie przybrał nowy pseudonim „Melechowicz”, który z czasem stał się drugim członem jego nazwiska.