Zawada przestrzenna thumb|415px|Przykład reakcji Grignarda, która nie zachodzi z powodu zawady przestrzennej grup tert-butylowych thumb|415px|Regioselektywne trytylowanie pierwszorzędowej grupy 5′-hydroksylowej tymidyny w obecności wolnej drugorzędowej grupy 3′-hydroksylowej jako efekt zawady przestrzennej wnoszonej przez grupę trytylową i pierścień deoksyrybozy (Py = pirydyna) Zawada przestrzenna (steryczna) ma miejsce wtedy, gdy rozmiar grup funkcyjnych w cząsteczce uniemożliwia zajście reakcji chemicznej ze względu na brak dostępu atakującego indywiduum chemicznego do potencjalnego miejsca aktywnego.
Zawada przestrzenna jest często główną przeszkodą dla zajścia reakcji, jednak nie zawsze jest to zjawisko negatywne. Chemicy często celowo przyłączają grupy funkcyjne o dużej zawadzie (tak zwane grupy ochronne), by na przykład ochronić przyszłe miejsca aktywne w jednym z etapów syntezy, a także by zwiększyć odporność chemiczną końcowego produktu lub ułatwić jego wyodrębnienie przez zwiększenie lipofilowości.