później sam został złotnikiem. W wieku 20 lat przebywał we Freising, gdzie po lekturze kilku książek o tematyce religijnej zdecydował się na zmianę wyznania na katolickie. Przybrał wówczas imię Paweł (Paul), nawiązujące do Pawła Apostoła, który również był żydem nawróconym na chrześcijaństwo. Jakiś czas później udał się do Monachium, gdzie dołączył do jezuitów. Wstępując do zakonu, rozpoczął również edukację, obowiązkową dla każdego nowicjusza. W czasie nauki okazało się, że Guldin ma szczególne predyspozycje do matematyki. W związku z tym został w 1609 wysłany do Rzymu, gdzie rozpoczął studia matematyczne w Collegio Romano, pod okiem Claviusa, jednego z najbardziej cenionych wówczas matematyków. Po zakończeniu studiów Guldin rozpoczął pracę jako nauczyciel matematyki w kolegium jezuickim w Rzymie. W 1617 przeniósł się do Grazu, gdzie kontynuował pracę dydaktyczną. W rok po przenosinach do Austrii, ukazała się pierwsza praca Guldina – Refutatio elenchi calendarii Gregoriani a Setho Calvisio conscripti, w której uzasadniał założenia dotyczące reformy kalendarza.