W swoim przemówieniu Kołodko podkreślał, że Strategia dla Polski nie jest zestawem obietnic, planem centralnym ani spisem założeń ideowych. Miał to być zestaw sposobów na rozwiązanie najtrudniejszych problemów w polskiej gospodarce i przyczynek do poprowadzenia społecznej debaty, w której głos miałyby różne grupy polskiego społeczeństwa. Dyskusja nad „Strategią dla Polski” była kontynuowana w Sejmie 23 czerwca 1994, kiedy wicepremier i minister finansów Grzegorz W. Kołodko, odpowiadał na pytania i komentarze posłów. W swoim wystąpieniu wicepremier Kołodko apelował o wsparcie dla realizacji „Strategii dla Polski”, wskazując, że większość zapisów tego programu nie powinna być przedmiotem walki politycznej. Szczególnie wokół pięciu strategicznych obszarów można zbudować kompromis wszystkich sił politycznych. Te obszary to: reforma systemu zabezpieczeń społecznych, redukcja długu publicznego, inwestowanie w kapitał ludzki, rozwój obszarów wiejskich i proces integracji europejskiej.
Struktura Strategii dla Polski Punktem wyjścia do opracowania Strategii dla Polski były 44 tezy w sprawie kształtowania polityki gospodarczej, które profesor Grzegorz W. Kołodko przedstawił premierowi Waldemarowi Pawlakowi 21 października 1993 r.