Skonfederowane Stany Ameryki (ang. Confederate States of America, CSA, pot. Konfederacja) – historyczne państwo nieuznawane składające się z południowych stanów USA, które ogłosiły secesję wobec rządu federalnego w 1861 roku. Konfederacja została zlikwidowana po przegranej wojnie secesyjnej w 1865 roku, a jej struktury z powrotem zintegrowane do federacji w ramach rekonstrukcji (1865–1877).
Historia Zwycięstwo Abrahama Lincolna w wyborach prezydenckich, w kontekście narastającego od kilkudziesięciu lat konfliktu interesów między uprzemysłowioną Północą a rolniczym Południem Stanów Zjednoczonych, wywołało wzburzenie w stanach południowych, których legislatywy poczęły deklarować secesję z Unii. Pierwsza wystąpiła Karolina Południowa 20 grudnia 1860 roku, później dołączyły do niej Missisipi, Alabama, Floryda, Georgia, Luizjana, Teksas, a w trakcie trwania wojny także Wirginia, Tennessee, Arkansas i Karolina Północna. Ponadto w stanach: Missouri i Kentucky nastąpił rozłam i powstały tam zarówno rządy prounijne, jak i prokonfederackie. Oficjalnie te dwa stany należały także do Konfederacji, co widać chociażby na przykładzie flagi nowo powstałego państwa, gdzie figurowało 13 gwiazdek, po jednej dla każdego stanu. Ponadto czynione były próby przyłączenia do Konfederacji innych terytoriów, np.