terrestris; spotykana jedynie w Prowincji Montseny; Salamandra salamandra longirostris – pochodzi z południowej Hiszpanii; Salamandra salamandra morenica – Sierra Morenica w Hiszpanii; Salamandra salamandra terrestris ( – widywana w dużej części Francji, krajach Beneluksu i zachodnich Niemczech; Salamandra salamandra werneri – niewyróżniana przez część źródeł; endemit greckiej góry Pelion.
Zasugerowano wyodrębnienie osobnych gatunków.
Poniższe uproszczone drzewo za M. Garcia-Paris et al. (2006) stworzone dzięki badaniom genetycznym 33 loci ukazuje pokrewieństwo pomiędzy podgatunkami iberyjskimi.
Zachowanie mały|lewo|Salamandra w Górnej Austrii Salamandra plamista jest zwierzęciem wilgociolubnym. Prowadzi samotny tryb życia, chociaż kilka, a nawet kilkadziesiąt osobników może zimować w jednym miejscu. Jej aktywność przypada na noc. Wyjątek stanowią samice podczas sezonu rozrodczego i zwierzęta obu płci podczas deszczowej pogody. Dzień zwierzę zazwyczaj spędza pod kłodami, w norach, rozpadlinach i wykrotach. Kryje się także pośród mchu. Potrafi wykopać tunel o długości 40 cm i o szerokości zwykle 4–6 cm. Na łowy wychodzi tylko nocą lub w ciepłe pochmurne i deszczowe dni. Nie znosi upałów (jest wtedy nadzwyczaj osowiała i apatyczna). W ciepłym klimacie to na lato przypada spadek aktywności.