W 1930 roku ponownie kandydował do sejmu, mandatu jednak nie otrzymał – w tym samym roku został pozbawiony przez rząd prawa wykonywania zawodu, zaważyła jego antypaństwowa, jak oceniały ówczesne władze, działalność.

W latach 1931–1939 pracował w Niemieckim Związku Szkolnictwa w Polsce (Deustche Schulverein in Polen). Początkowo odnosił się z sympatią do ruchu nacjonalistycznego (młodoniemieckiego), jednak w 1936 ostatecznie zerwał z Jungdeutsche Partei, publikując bardzo krytyczny artykuł w prasie na temat tego ugrupowania.

Po przyłączeniu Bydgoszczy do Niemiec w 1939 objął posadę dyrektora Biblioteki Miejskiej. Od 1940 pozostawał członkiem NSDAP, pracował również w SS na niwie kulturalno-oświatowej.

W latach 1945–1955 przebywał na terenie radzieckiej strefy okupacyjnej i w NRD, gdzie pracował jako robotnik.

Po normalizacji stosunków radziecko-niemieckich w 1955 i przejściu na emeryturę pozwolono mu wyjechać do Niemiec Zachodnich, gdzie zmarł cztery lata później.

Przypisy